Nikola Szturemska

Założeniem projektu było stworzenie wielorodzinnego środowiska mieszkaniowego odpowiadającego specyfice kampusu SGGW — połączenie zwartej, ekonomicznej struktury budynku z kameralną przestrzenią zielonego dziedzińca. Zróżnicowanie typologii mieszkań pozwala na zamieszkanie budynku przez różne grupy użytkowników, natomiast usługi w parterze aktywizują przestrzeń publiczną. Prosta, modularna bryła wynika bezpośrednio z układu funkcjonalnego mieszkań, a jej skalę łagodzą balkony, zieleń i naturalne materiały. Pionowe przesłony pełnią jednocześnie funkcję kompozycyjną, zapewniają prywatność i odnoszą się do wewnętrznej organizacji komunikacji budynku. Całość została pomyślana jako połączenie miejskiego charakteru zabudowy z domową, zieloną przestrzenią życia mieszkańców. Starałam się, żeby żadna warstwa projektu nie była autonomiczna — forma wynika z funkcji, elewacja z przekroju, przestrzeń wspólna z układu budynków, a charakter wnętrza z relacji mieszkania z zielenią.

Projekt zakłada stworzenie budynku o funkcji mieszkalnej połączonej z usługową – salonem fryzjerskim. Głównym założeniem było stworzenie spójnej architektury, która z jednej strony zapewnia komfort i prywatność mieszkańców, a z drugiej umożliwia niezależne funkcjonowanie części usługowej. Budynek został zaprojektowany w otoczeniu zieleni, z dużym naciskiem na relację architektury z naturalnym krajobrazem. Prosta, drewniana bryła wpisuje się w leśny charakter działki, a duże przeszklenia otwierają wnętrza na ogród. Naturalne materiały i stonowana kolorystyka pozwalają budynkowi harmonijnie współgrać z otoczeniem.

Koncepcja niewielkiego pawilonu ekspozycyjnego łączy elastyczną salę, zaplecze i wyreżyserowaną drogę dojścia. Forma wynika z zestawienia prostego szkieletu z miękką linią dachu.

Projekt przestrzennej ekspozycji traktuje glinę jako materiał architektury i doświadczenia. Makieta bada krzywoliniową narrację, zmiany skali oraz relację obiektu z ciałem odbiorcy.